De eerste zeereis van Jan Pieterszoon Coen naar Oost-Indië is een harde leerschool. Moord, geweld, ontberingen, niets blijft Coen bespaard. In 1611 keert hij in Hoorn terug, heel wat ervaringen en indrukken rijker.
Op 21 december 1607 verlaat een vloot van dertien zwaarbewapende schepen de rede van Texel met als bestemming Bantam. De vloot staat onder bevel van admiraal Pieter Willemszoon Verhoeff. Het is een gecombineerd handels- en oorlogsmissie. Verhoeff moet handelscontracten met inlandse vorsten afsluiten en de Spanjaarden en Portugezen bevechten. Jan Pieterszoon Coen maakt felle gevechten mee tegen de Portugezen op kusten van Mozambique en India.
Eenmaal in Oost-Indië, begin 1609, splitst de vloot zich. Twee schepen varen door naar Japan, andere naar de Noord-Molukken om de aanvoerlijnen van de Spanjaarden af te snijden.
De Hoorn, met Coen aan boord, zeilt naar de Banda-eilanden. De VOC wil greep krijgen op de handel in nootmuskaat en daarom een fort bouwen op het grootste eiland Banda Neira. De eilandbewoners zijn hier niet van gediend. Tijdens onderhandelingen lokken zij admiraal Verhoeff in een hinderlaag en doden hem. In de schermutselingen die volgen vinden nog 43 andere soldaten en bemanningsleden de dood. De wraak is niet misselijk. Alles op het eiland wordt in brand gestoken en kapotgeslagen. De bewoners van de kampong Lebetakke worden tot op de laatste man vermoord. Coens eerste Indië reis is een ware vuurdoop.
