In 1623 keert Jan Pieterszoon Coen terug uit de Oost. Hij wil trouwen. Door zijn huwelijk met Eva Ment treedt hij toe tot de Amsterdamse elite.
Jan Pieterszoon Coen is bij zijn terugkeer uit de Oost al 36 jaar oud. Hoog tijd om een huwelijkspartner te vinden. Dankzij de bemiddeling van de Amsterdamse VOC-bewindhebber Pieter Dircksz. Hasselaer maakt Coen kennis met de 19-jarige Eva Ment, dochter van een Amsterdamse lakenkoopman. Ze trouwen op 8 april 1625 en nemen hun intrek in een riante woning aan de Warmoesstraat. Hier geneest Coen van een ziekte die hij in de Oost heeft opgelopen en wordt Geertruid, hun dochter geboren.
In 1627 vertrekt Coen opnieuw naar de Oost. Niet alleen zijn eigen gezin, ook Sophie Benning, Eva’s moeder, haar zus Lysbeth en broer Gerrit gaan mee. Zij moeten de ruggengraat te gaan vormen van Coens ideaalkolonie in Indië.
Eva Ment stelt zich in dienst van haar man. Ze houdt zich onder andere bezig met de opvang van wezen en meisjes die door compagniedienaren bij inheemse vrouwen zijn verwekt. Zij krijgen in huize Coen een gedegen opvoeding.
Onbezorgd is het huwelijk allerminst. In 1628 overlijdt hun dochtertje Geertruid. Twee jaar achtereen wordt Batavia belegerd door het leger van de vorst van Mataram. Vrijwel alle vrouwen worden geëvacueerd, maar Eva blijft in Batavia. Daar bevalt zij op 16 september 1629 van hun tweede dochter Johanna. Coen overlijdt vijf dagen later.
Eva Ment blijft niet en keert terug naar Amsterdam. De kleine Johanna overleeft de reis niet.
